آرزوی کوچک

ای یار ما ای یار ما ای نوگل خندان ما

ای سرو ای بستان ما ای سوسن گلزار ما

مائیم تنها با شما دل در ره دیدارتان

اینک بدان این راز ما این نکته اسرار ما

این جان ما خاموش بدی چون قطره ای تنها بدی

ناگه ز ره موجی رسید زآن موج هم نامی رسید

نامی که چون باران رسید از عالم دیگر رسید

نامی که چون خورشید دمیدبرجان ما یاری رسید

ما ابتدا فانی شدیم خاکی ز سر تا پا شدیم

ماشسته باران شدیم چون قاصدک رقصان شدیم چون

 چون قاصدک در دست باد رقصان زنام او شدیم

از ساقر گیسوی او ما مست حورالعین شدیم

هستیم در محراب دل روی سخن با روی اوست

این نکته را افشا کنیم این جان ما ازآن اوست

این جان و این روح و روان پیوسته در دامش اسیر

ما خوش بدیم در دام او زیرا که نامندم اسیر

ما در اسیری خوشتریم زیرا اسیر آن بتیم

گر در اسارت جان دهیم این به که جانباز بتیم

نامی که در گلزار بود لیکن به پایش خار بود

آن خارراکی خوار شد چون در سرش آن نام بود

گرما به وقت صحبتش تیغی به کف خون آمداست

این نیست عجب ای یار خوب زیرا که یوسف آمدست